Chciałbym mieć Cię blisko, byś tuż obok była
Choć nie znam Cię prawie. Lecz... jest w Tobie siła.
Gdzieś głęboko w sobie skrywasz coś. Co? Nie wiem.
Jedno wiem na pewno - dajesz mi nadzieję.
Wlewasz mi ją w serce słowem swoim każdym.
Niczym wiatr rozganiasz chmury, bym mógł ujrzeć gwiazdy.
I ujrzałem, skarbie, a dwie przede wszystkim
Urzekły mnie bardzo. To Twych oczu błyski.
Lecz myśl jedna smuci, nie chcąc wpuścić snu,
Że choć wciąż mi bliższa - Ty tam, a ja tu.

Chciałbym mieć Cię blisko, siedzieć tuż przy Tobie
Czuć zapach Twych włosów, Twoje dłonie obie
Poczuć na policzkach, powiekach, na ustach,
A sam delikatnie po szyi Cię muskać.
Jedynie dotykiem poznawać Twe ciało.
Zamknąć oczy, jak ślepiec poznać Ciebie całą.
Móc poczuć Twój oddech. Twego serca bicie.
Całować wieczorem, tulić Cię o świcie.
Chmurna myśl powraca, mówiąc że wciąż sam
Byłem, jestem, będę - ja tu, a Ty tam.

Chciałbym mieć Cię blisko, dla mnie, już na zawsze.
Dzielić z Tobą myśli. Ciemne i te jasne.
Śmiać z Tobą szalenie. Gdy trzeba łzę otrzeć,
Trzymając w objęciach - "wszystko będzie dobrze".
Nie widząc Cię godzinę już zaczynam tęsknić.
Mimo tego słyszeć, że wciąż jestem męski.
Zasypiać przy Tobie i przy Tobie budzić
Byłbym wtedy jednym z najszczęśliwszych ludzi.
Spragnieni miłości, ale ciągle sami.
Ja Tu, a Ty tam i świat między nami.

Chciałbym być przy Tobie, kiedy tylko zechcesz.
Kochać i być kochanym. Nie martwić się o resztę.
Nie słać Ci już listów, lecz być kartką czystą,
Na której zapiszesz to, co zechcesz, wszystko.
Szepcząc mi do ucha, jak dzień Ci dziś minął.
Blisko, pierś przy piersi. Popijając wino.
I patrzeć Ci w oczy jak jeszcze nikomu
Jeśli też byś chciała, bardzo proszę... pomóż
Rozrzucić złe myśli jak stertę kamieni
Ty tam, a ja tu... Czy to można zmienić?

Szczerze powiedziawszy, kiedy zwróciłeś się do mnie z prośbą o przejrzenie prac, zrobiłem to. Nie udzieliłem się jednak z ego względu, że mnie osobiście Twój wiersz (jeden) nie przypadł do gustu. Tak też, zostawiłem to komuś innemu. Fakt, muszę się zgodzić, Twoje wiersze nie są szczytem poezji, nie są nawet dobre, są przeciętne, ale jednak Twoje. Nie popieram jednak słów, jakie padły ze strony maszróm czy Ani. Dziewczyny zrobiłyście troszkę zbyt duże skoki myślowe, ja Was znam, większość redakcji Was zna i my wiem, co u Was znaczy co. Jednak tym razem, autor mógł poczuć się troszeczkę urażony. Wracając jednak do wiersza:
już tłumaczę, dlaczego mi się nie podoba.
1. Jeśli stosujesz interpunkcję, stosuj ją przez cały czas. Raz jest przecinek, raz go nie ma. Raz zdanie jest ładne i składne, raz nie. Przykłady:

Chciałbym mieć Cię blisko, siedzieć tuż przy Tobie
Czuć zapach Twych włosów, Twoje dłonie obie

- przecinek po tobie, bądź kropka. Do wyboru.

Nie widząc Cię godzinę już zaczynam tęsknić.
Mimo tego słyszeć, że wciąż jestem męski.

- ... tęsknić. Mimo tego słyszeć, że... - a to po jakiemu? Brak kontekstowej spójności. Tego typu błędów jest sporo, czasami brak "się", chociaż jest ona niezbędna w niektórych momentach. Jeśli przeczytasz wiersz na głos, wyłapiesz je bezproblemowo.
Co do treści - to główny powód, dla którego nie komentowałem: przejadłem się wierszami o miłości, totalnie. Suma summarum, jeśli kilka miesięcy temu, gdy komentowałem wiersze, przeczytałbym go - to zostałby zaakceptowany. Jednak, teraz nie chciałbym krytykować z tego właśnie względu, o którym napisałem na początku - nie mój gust, przyjmij to jak chcesz, ale kompletnie do mnie nie trafiłeś, "twór" mnie nie przekonuje. Tyle.

Wybaczcie, ale macie pretensje do mojego oceniania. Przyzwyczaiłam się, że moja praca nie polega na ocenie jednego wiersza na dzień, bo wtedy mogłabym się rozpisywać, opisywać wszystko niezwykle, a skoro w panelu czeka 30 wierszy, to jakie wy macie do mnie pretensje? Akurat tym razem ja i ancilla napatoczyłyśmy się pod nóż, bo my jesteśmy jednymi z tych, którzy robią coś na portalu. Niewielu z redaktorów (nie wliczając tych, którzy mają problemy techniczne, wyjazdy, itp) raczy ostatnio chociaż jeden wiersz na jakiś czas ruszyć. Ja i tak już poprawiłam swój styl oceniania, wybaczcie, zacznę dogłębnie oceniać wiersze i będzie ich czekało do zaakceptowania 100.
I będą do mnie pisać takie rozżalone osoby jak autor tematu - że jak to ja siedzę na portalu, a tu wiersz już miesiąc czeka na ocenę... Ech, trudno mi jest pojąć wasze uwagi.

A to, że autor się poczuł urażony - ych? Szczerze powiedziawszy to zostaję przy swoim zdaniu, że wiersz jest mierny.

Chciałam zaznaczyć jedno, nie będę broniła mojej osoby, wiem, wcześniej jak zaczęłam pisać wiersz, nie było rewelacji, pisałam jak pisałam, ale staram się robić postępy i mam nadzieję, że to widać. Także moje czy Gosi zaangażowanie powinno być docenione.

W redakcji jest sporo osób, jednak nikt jakoś nie pali się do oceniania. Mam żal. I chcę unaocznić jedno. Panel jest przepełniony pracami, nikt się nie garnie, mało kiedy ktoś wpadnie. Doceniam ludzi, którzy przyjdą i pomogą. Zróbcie sobie sami rachunek sumienia, kto, ile razy, jak ocenia i komentuje.

Nagle, gdy było wszystko okey, wpada chłopak, robi zadymę, że ja taka i owaka, źle się wyrażam na temat jego wierszy. To przykre, ja akurat mam tutaj żal, bo moja praca została skopana. WPMT to nasze hobby (powtórzę czyjeś słowa). Nie miejcie żalu.

Do RicoPacanek- wybacz mi, że tak bardzo dotknął Ciebie mój komentarz, obiecuję, że Twoich prac nie będę oceniała. Nie chcę przez jakieś źle wyrażone słowo kogoś irytować..

Tyle ode mnie.

Jedyne co proponuję to ocenianie prac chronologicznie, a nie te które mi się podobają, bądź tych których autorów akurat lubię i znam. Nie popadajmy ze skrajności w skrajność, ja często przyznam się szczerze, że nie mam czasu, ale jak go znajdę to po ocenieniu w miarę dobrze(nie jest to może jakaś super interpretacja, ale czasami nie ma o czym gadać) jakiś pięciu czy 6 wierszy kończę, bo później może być już gorzej - nie chce doprowadzić do oceniania na "odpierdziel".

Temat stary, ale postanowiłem się wypowiedzieć. Może mnie zjedziecie - to pokaże, że nie macie sensownych argumentów, może się ze mną zgodzicie. To jest największy problem tego typu stron: Wiersze oceniają osoby, które nie są po polonistyce (chyba, że są wyjątki), myślą, że czytając dużo wierszy staną się krytykami. Ja rozumiem! Każdy ma odmienne zdanie, ale stanę tu w obronie autora tematu, bo czasami zachowanie niektórych redaktorów mi się nie podoba. Ja przedstawię swoje zdanie, powinniście je uszanować. Nie nam całej sytuacji, przejrzałem jedynie posty na tym forum i dochodzę do zdania, że faktycznie to co napisał RicoPacanek jest po części prawdą.
Ja to widzę tak: Im masz więcej znajomych, im wyżej jesteś postawiony na vortalu tym lepsze masz oceny, a twe wiersze choćby były wielkim gównem będą miały dobre oceny, bo znajomi dopatrzą się w nich ukrytej głębi. Przytoczę moją sytuację sprzed... kilku miesięcy? Dodałem wiersz. Z niecierpliwością czekałem na oceny, licząc, że będą to same pozytywy. A tu proszę: ,,Średni", ,,Bardzo słaby" ,,Naciągane 3". Totalna załamka, zacząłem już nawet rozważać to, czy nie powinienem rzucić pisania i zająć się czymś innym, skoro tak ,,doświadczeni i kompetentni" ludzie mówią, że wiersz jest słaby. Polonistka prosiła, żebym przyniósł jej wszystko co mam. Dokładnie wszystko, nawet jeżeli uważam, że jest beznadziejny. No to przyniosłem. I wiecie co? Ten wiersz, który wy uznaliście za słaby najbardziej jej się spodobał. Czemu? Bo doszukała się w nim głębi. Bo czytała go kilka razy i zrozumiała kontekst, potem gratulowała mi, że tak świetnie, językiem dla zwykłych śmiertelników ukazałem to jak trudne są momenty, kiedy człowiek musi wybrać, mimo że obie opcje wyglądają świetnie. Wygrałem jeden konkurs, wiersz zapewnił mi też tomik poezji na drugim, zostałem wyróżniony i razem z 4 innymi osobami dostaliśmy info, że za jakiś czas wydany zostanie tomik poezji z naszymi wierszami.
Powiecie: ,,Skąd mogliśmy wiedzieć, że jest tak dobry? Każdy inaczej odbiera wiersz.". A ja Wam odpowiem: Bo wiersza nie czyta się raz. Trzeba go przeczytać nieraz 100 razy, żeby zrozumieć o co chodzi, znać stan emocjonalny danej osoby, jej historię, sytuację w jakiej to pisała. Nie mówię, że strona jest zła. Po prostu aby zostać redaktorem wystarczy się zgłosić (potem pewnie są jakieś testy, okej, nie zagłębiam się w to). A potem można już komentować wiersze innych. To proste, że wyższemu rangą nie powiemy: ,,Ten wiersz jest do dupy". Przecież na pewno ma większe doświadczenie, a w wierszu zawarta jest jakaś głębia. Tylko my jesteśmy na tyle głupi, że nie możemy jej odnaleźć. A zwykłym śmiertelnikom? Co tam! Nie rozumiem wiersza, to podetnijmy im skrzydła. Dajmy 2, powiedzmy, że jest do dupy. Przecież na tym polega istota tego vortalu. Nie rozumiesz wiersza? Nie pisz więc, że jest na niskim poziomie, jest beznadziejny i autor musi jeszcze popracować. Zostaw go, niech przeczyta go ktoś inny i może wtedy oceni.
Bo chyba na tym polega istota pisania wierszy. Przelewamy na kartkę garstkę słów, które nas bolą. Czasem aż mam ochotę pisać wiersz, w których każde słowo byłoby przekleństwem. Nie macie prawa wystawiać ocen za wiersze, których nie rozumiecie. A może komuś umarła matka i postanowił to napisać? Tyle, że nie wyszło najlepiej? Może ktoś zakończył wieloletni związek i chce podzielić się z innymi swoimi uczuciami. Dlatego ja staram się wystawiać oceny jedynie pozytywne, kiedy wiersz na prawdę mi się podoba. I nie wymądrzam się, ile to środków stylistycznych zastosował autor, bo nie chcę popełnić jakieś gafy. Po prostu piszę co czuję, jak odbieram wiersz. To chyba na tyle...

Ani jedna osoba spośród grona redaktorów portalu nigdy nie uzurpowała sobie sprawa, do tytułu Wszystkowiedzącego Krytyka. Wystarczy przyjrzeć choć odrobinę profilowi użytkowników, by wiedzieć, że nie jest to portal profesjonalny, to jest - nie tworzą go specjaliści w tej dziedzinie.

Czytać wiersz setkę razy? Jeśli poezja ma dotykać czytelników, to trzeba być przygotowanym na to, że oni nie zatrzymają się na wierszu na tyle długo, żeby dokopać się w nim do sensu.
Zostawić wiersz, niech oceni go ktoś, kto się doszuka w nim głębi? Tak, to świetne wyjście. Niech wiersze czekają tak długo, aż w końcu w każdym gniocie ktoś dopatrzy się choć krztyny sensu i kunsztu.

Sprawa kompetencji odbioru poezji jest tak naprawdę bardziej pojęciem umownym. Nikt nie przeczy, że obecnym redaktorom brakuje wiedzy technicznej, ale z drugiej strony - twórcom także.

Piękna historia pani nauczycielki. Tylko widzisz, po polonistyce ludzie też czytają gnioty i uważają je za coś wspaniałego. Na ten przykład - zaznajomiona z koleżanką polonistka śmigając do kasy z kolejną częścią sagi pani Meyer poczuła się w obowiązku usprawiedliwić. Koniec końców sprowadzało się to do tego, że ona wie, że to nie jest literatura wysoka, "ale ile można tego Coelho ( ) czytać".

Trochę jednak zboczyłam z tematu. Wszystko sprowadza się do tego - zanim postanowi się opublikować pracę w portalu, może warto sprawdzić, co się tu naprawdę dzieje. Wtedy na pewno łatwiej będzie uniknąć rozczarowań. Jeśli jednak ktoś godzi się z regulaminem serwisu i dołącza do grona użytkowników, całkowicie niezmuszony, to powinien mieć na tyle rozumu i dystansu, żeby się nie boczyć zbyt długo na krytykę.

Dlatego też, zamieszczam tu jedynie prozę, bo tutaj nie trzeba znać stanu emocjonalnego autora. Tyle, że nie tylko polonistka stwierdziła, że wiersz jest dobry. Osobiście uważam, że aby komentować dzieła innych trzeba znać o wiele więcej niż jego nick i poprzednie wiersze. Dlatego też staram się komentować jedynie wtedy, kiedy wiersz jest albo bardzo słaby i nic nie jest w stanie go uratować, albo jest bardzo dobry. Nie chciałem tym postem nikogo urazić, po prostu tak ja to odbieram. Być może wewnątrz systemu jest zupełnie inaczej. Nie podoba mi się też, że ludzie, którzy mają po 14,15 lat zostają redaktorami. Ostatnio się z takim jednym spotkałem. Tak nawiasem mówiąc... Jak dla mnie redaktorzy powinni jedynie nie dopuszczać wierszy, których wierszami nazwać nie można, cała reszta powinna iść pod krytykę ludzi, którzy przeglądają stronę i czytają wypociny innych.

Wiersze oceniają osoby, które nie są po polonistyce (chyba, że są wyjątki), myślą, że czytając dużo wierszy staną się krytykami.

Skoro w redakcji są osoby mające 16,17 lat, to zarzucanie im, że nie są po polonistyce jest sporą niekompetencją w stosunku do oświaty. Ten portal to nie studia i kuźnia przyszłych noblistów(mniemanie o sobie sporej liczby nowych użytkowników jest tutaj fascynująca). Pamiętajmy o tym.

Piękna historia pani nauczycielki

Zgadzam się z Jógą. Nie oczekuj Fivex nagle przeprosin ze strony redakcji. Osobiście odrzucałem wyróżniane wiersze z konkursów z etykietą dwa i nie uważam, bym miał przez to powąchać piekła. Opieranie swojej opinii na opinii innych(tudzież wykształconych) rodzi pewną niesamodzielność, którą można bardziej skrzywdzić.

Bo wiersza nie czyta się raz

To chyba jest tak oczywiste, że mówić o tym publicznie jest swoistą kpiną(przepraszam za wyrażenie).

to proste, że wyższemu rangą nie powiemy: ,,Ten wiersz jest do dupy".

Chętnie dałbym Ci dostęp do prac odrzuconych i pokazał palcem niemałą kupkę prac napisanych przez redakcję.

Dajmy 2, powiedzmy, że jest do dupy. Przecież na tym polega istota tego vortalu

Mogę prosić o linki prac, które w taki sposób były uzasadniane?

Jeżeli chodzi o głębię, to przecież każde stwierdzenie ma swoją głębię. Za tandetnym sformułowaniem "kocham Cię" mieści się pół świata. I co? Na tej zasadzie można powiedzieć, że każda praca jest świetna. Nie rozumiem podejścia użytkowników, którym daje się dwa. Istotą powinien być spór(w kulturalnym tego słowa znaczeniu) i ścieranie się przeciwstawnych opinii. Autor rozwinie się lepiej jak dostanie uzasadnione dwa, potem 5 i wyrodzi się dyskusja, której będzie się przyglądał. Oczywiście takich dyskusji tutaj nie ma i pewnie nie będzie, a szkoda.

Co jeszcze mogę powiedzieć? Hmm może to, że zawsze można wziąć zabawki i zmienić piaskownicę, jeżeli dojdzie się do wniosku, że piasek ma niską zawartość SiO2

Pozdrawiam Fivex i przepraszam za ton wypowiedzi. Nie chcę niczym urazić

Faun napisał(a):Chętnie dałbym Ci dostęp do prac odrzuconych i pokazał palcem niemałą kupkę prac napisanych przez redakcję.

Każdy ma dostęp do odrzuconych, więc śmiało możesz pokazywać

Każdy ma dostęp do odrzuconych, więc śmiało możesz pokazywać

Mówisz o tajnych aktach zwanych Log globalny? Czuję się w obecnym świecie techniki bezradny, więc nie znam tego sposobu

Mówię o tym, że możesz powklejać linki do tych prac i każdy je będzie mógł obejrzeć.

Pod żadnym pozorem mnie nie uraziłeś. Nie oczekuję przeprosin, wiem, może moja poprzednia wypowiedź brzmiała trochę jak przechwalanie się (za co serdecznie przepraszam). Osobiście rzadko korzystam z portalu, po prostu teraz jakoś tak ta sprawa rzuciła mi się w oczy. Zaraz być może dodam swój wiersz, licząc na krytykę i podpowiedzi co zrobić, by było lepiej (chyba, że już jest dobrze). A jeżeli będzie bardzo źle, to będę bronił swego i tłumaczył jak należy rozumieć wiersz.

No tak, masz rację. Ale skąd wziąć te linki, skoro jestem zwykłym użytkownikiem, a nie redaktorem?

Jak dla mnie redaktorzy powinni jedynie nie dopuszczać wierszy, których wierszami nazwać nie można, cała reszta powinna iść pod krytykę ludzi, którzy przeglądają stronę i czytają wypociny innych.

Od tego są fora o zacięciu literackim, gdzie można publikować wszystko. Portal funkcjonuje w inny sposób.

tłumaczył jak należy rozumieć wiersz

Znaczy dodajesz utwór + gotową interpretację?
Chyba nie na tym polega tworzenie literatury.

Nie wydaje mi się, że do odbioru tekstu niezbędna jest dokładna wiedza na temat biografii autora, kontekstu wiersza, a tym bardziej samo zdanie autora na temat własnego utworu. Bo w moim odczuciu - utwór powinien bronić się sam.

Takie mniemanie o kontekście biograficznym wzięło się chyba z matury, kiedy to czytelnik jest ograniczony i sam nie może interpretować wiersza. Redaktorom z reguły nie są potrzebne interpretacje, nie róbcie z nas jakiś nieuków, jeżeli mamy problem pytamy się, jeżeli w wierszu nie zamieścisz takich znaczników, które mogą naprowadzić czytelnika, to się nie dziw, że ktoś go może inaczej odebrać. A co do dopuszczania Jóga ma rację, chcemy podnieść poziom, a nie go zaniżyć wierszami w stylu "Ala ma kota, a kot ma AIDS"...